Kosebøkedag i fint ver:)

Ein nydeleg dag i dag og ein kjekk jobb - beskjæra og krunesikra ein stor fin blodbøk på Nesttun. Heilt topp tre å klatra i, 25m høgt og 25 vidt med fine lange horisontale greiner. Friksjonen var topp og alt gjekk på skinner - og så får me betalt og! Kan det verta betre?

Trærs Rettsvern

Dei som vil vita litt meir om rettsvernet til tre kan sjå på heimesida til NTF Der deler av masteroppgåva til Guro Hessner om nettopp dette er lagt ut.
Synspunkt? Legg dei inn som kommentar!

Engasjement

Noko av det mest gledelege i tida er det sterkt aukande engasjementet mellom folk med omsyn til tre. Ovanføre er eit lesarinnlegg eg saksa frå avisa "Hordaland" nyleg der ein lesar reagerer på at det er fjerna nokon tre mellom ein parkeringsplass og elva.
Trea var små og vanskapte og vart nok sikkert fjerna for at dei på ingen kunne oppfylla oppgåva dei var planta til. Eg vonar, i lag med Sausjord, at det vert planta nye tre som får litt (mykje!) meir jord og skikkeleg stell så dei har ein sjanse til å veksa opp.
Eit slikt aukande engasjement kan også føra til at me også her i landet på sikt tek trea på alvor. Alle har ofte ei meining om offentleg eigde tre, og det er vel og bra, men kvifor skal ein ikkje kunna ha ei meining om og påverknad på stellet av privateigde tre? Noreg er eit av få land i verda som ikkje har nokon uttrykt politikk med omsyn til tre, dette gjev seg sjølvsagt også til uttrykk i eit særs tynt lovverk som omhandlar og regulerer tiløve til tre. Ta til dømes Plan og Bygningslova der ein må søkja om dei mest bagatellmessige ting ein vil endra på huset eller i hagen men eigaren av eit vakkert landskapstre kan utan vidare øydeleggja det - logisk?
Endringar skjer ikkje fordi me trenerdar vil det, difor set eg pris på allslags engasjement frå folk flest.

Chelsea Flower Show

Attende på hotellet etter ein laang dag på utstillinga. Ikkje så mykje for ein trepleiar akkurat men ein kan ikkje sjå så snevert på livet ;) Kort fortalt så var det overveldande! Enormt! og pakka med folk. Eg skal ikkje trøytta dykk med å prøva å beskriva det, det må berre opplevast!
Den Norske hagen var like fin som annonsert og han vann faktisk sølvmedalje. Mitt personlege syn er at han var best men det er no eingong elgelskmennene som bestemmer her.
Bilete lyt koma når eg kjem heim - litt blafrande internettilgang her.

London

Jepp, no er eg i London. Skal vera her i nokre dagar og sjå meg omkring. I går var me på rundtur og såg på dei obligatoriske tinga - London Eye, Westminster, House of Parliament, Big Ben, Buckingham Palace og til sist Chelsea Physic Garden. Det er ein hage som er over tre hundre år med ei rekkje gamle sjeldne tre og plantar - liten men god!
I dag var me i Kew Gardens. Fantastisk! Slik skulle dei fleste arboret vore! Me trava rundt i timesvis og kom berre over helvta så der skal eg attende!
I morgon og fredag vert det Chelsea Flower Show med blomar og hagar og så vert det desverre heimreis på laurdag.
Bilete lyt eg nok koma attende med i eit anna innlegg eller via ein picasa link, elendige internett forhold her men veeeldig godt øl :).

i dag har me toppa tre:)

Jaudå du las rett, me har toppa tre - med spikes! Scenarioet er ein fin hage der det veks tre seljer ut mot vegen mot sør. Seljene har starta med ei stamme men har fort funne ut at mange er meir sosialt så dei har delt seg i fem seks stammer kvar. Dei er no gode og fullvaksne femten til atten meter høge og lener seg ut over lågspentlinja ved vegen og hagen på andre sida. Noko måtte gjerast.
Eigaren er oppteken av tre og har rimeleg god greie på trestell. Han forstår godt at seljene vert stygge om me toppar dei ned til omlag tre meter over bakken, men så var det dette med innsynet då. Hagen ligg ut mot ein veg som er stengd for biltrafikk men med desto meir fotgjengarar som eigaren vil skjerma seg mot. Dermed enda me opp med dette kompromisset - kapp dei på tre meter så det vert ein slags hekk. Denne kan han også vedlikehalda med håndsag og ein kort stige.
Me skreid til verket som dei gode vandalane me er, spiksa opp og kutta ned og resultatet vart akkurat så forferdeleg som me hadde venta. Det er difor forståeleg nok ikkje med bilete til dette innlegget ;)

Ein digresjon

Dette er ein treblogg med nokre mindre digresjonar innimellom. Dette vert ein av dei.
Dei som kjenner meg veit at eg hostar heile tida- mykje. Dette er noko som har auka med tida og særleg i det siste. For fire år sidan vart det fastslege at eg sannsynlegvis hadde sarkoidose, ein autoimmun sjukdom som har mange utslag. Året etter var teikna på dette borte og eg vona at alt var i orden, men det var det nok ikkje. Det viser seg eter mange undersøkjingar at hosten kjem av sarkoidosen. Nye røntgen og ct bilete viser at eg har mange knutar i lungene og pusteprøvane på bedriftshelsetenesta viser nedsett lungekapasitet. Alt svart so langt men no kjem den ljose delen. Lungespesialisten vil ta ein del prøvar for å fastslå 100% at det er sarkoidose, deretter vil dei sannsynlegvis setja inn motrådgjerder, i dette tilfellet kortisonbehandling. Han meiner at ein skikkeleg kur over eit knapt år vil ta rotto på fantaskapen og hosten er vekke. No er ikkje kortisonbehandling berre berre, men det er det ikkje å hosta og harka heile tida heller. Han førespegla meg "månefjes" når behandlinga var på topp, i tillegg ein viss apetittauke så det gjeld å knipa att kjeften.
Vel, det var det. Neste innlegg vil som vanleg handla om tre:)